Ik wil de wereld veranderen! Ja dat wil ik! Eigenlijk niet de wereld, maar de mensen die hier leven. Ik zie veel mensen doodongelukkig, met een masker op of de schone schijn ophouden. Mensen met pijn en verdriet! Mensen die geen liefde kennen of liefde kunnen geven. Zich emotioneel niet kunnen uiten. Mensen met lichamelijk ziektes, mensen met veel stress, met mentale klachten. Mensen die dingen doen die ze niet leuk vinden. Mensen die zichzelf haten of lelijk vinden.Het is een fucked up world! Ja best wel eigenlijk. Ik, ik wil dat dolgraag veranderen! En ik weet dat ik dat kan. Weet je hoe?

Ik begin bij de basis, moeders en kinderen!

Willen we onze kinderen zien opgroeien tot gelukkige en gezonde volwassenen? Ik wel! Jij ook toch! Mama’s, jullie hebben de belangrijkste baan op deze aardbol! Zijn jullie je daar bewust van? Weet je hoe essentieel het is voor de hele (toekomstige) maatschappij dat jouw kind zich geliefd voelt, gezond en gelukkig is. Weet je hoeveel ellende daarmee voorkomen kan worden? Heel veel! Jij lieve mama kan daar voor zorgen.

Wat mij betreft kunnen de consultatiebureaus in de ban!

Ik zal vast op vele teentjes trappen nu, maar ik ga me niet meer inhouden. Ik heb een doel en missie en ik doe dit voor alle lieve kleine onschuldige kindjes op deze aardbol. Baby’s en kinderen die snakken naar meer geborgenheid, veiligheid, begrip en liefde. Het enige wat ze willen is bij papa en vooral mama zijn. Daarom kunnen wat mij betreft het gros van de consultatiebureaus in de ban of op de schop.

De adviezen die veel consultatiebureaus geven, nou daar gaan mijn nekharen van overeind staan. Zij gaan compleet voor de “oude stempel” opvoedmethode, maar oh mijn god dat is alles behalve liefdevol. Ze geven vaak zulke harteloze adviezen en daarbij ook vaak jou en andere moeders een slecht gevoel. Want je wordt geacht je moedergevoel en je instincten op zij te zetten en vooral niet te liefdevol zijn. Want ze moeten dit en dat kunnen en dit en dat gewicht hebben, ze moeten in hun eigen bed slapen, je mag ze vooral niet te veel vasthouden, niet bij je in bed nemen, want kijk uit hoor daar verwen je ze veel te veel mee. Serieus?!

Waarom zouden we een baby in zijn eigen bed laten huilen? Waarom moet een baby zo snel mogelijk afgescheiden worden van zijn ouders middels een eigen bed, omdat we ‘m anders teveel verwennen? Waarom vinden ze 1 jaar borstvoeding lang? Wat zijn dat voor nare adviezen, dat kun je toch geen liefde noemen. Hoe kun je je kind in godsnaam te veel verwennen met liefde. Ik heb dat gewoon echt NOOIT maar dan ook nooit begrepen”.

Sinds wanneer moeten wij onze moederlijke instincten negeren. Ons bewust af laten scheiden van een klein mensje waar je 9 maanden fysiek en mentaal mee verbonden bent geweest. Het doorknippen van de navelstreng wil niet zeggen dat je je niet meer mag verbinden met je kind. Fysiek contact is zo belangrijk! Knuffelen, nabijheid, hechting en geborgenheid geven, dat is liefde.

Waarom moet een kind streng of strikt opgevoed worden?

Mag hij of zij niet zijn zoals ie is? Mag een kind geen fouten maken? Mag een kind niet leren met vallen en opstaan? Precies wat wij volwassenen nog steeds allemaal doen! Maar blijkbaar wordt het van een volwassene geaccepteerd, maar van een kind niet. De allergrootste onzin die ik altijd hoor waar mensen zich onder schuilen. “Ja je moet kinderen goed aanpakken anders krijg je tuig!”
Is het weleens bij iemand opgekomen dat juist de veel te strenge en soms liefdeloze opvoeding heeft geleid tot pubers en volwassenen die zich gaan verzetten, in de problemen komen en mentale klachten krijgen. Omdat ze niet mochten zijn wie ze werkelijk zijn, omdat ze als kind zijnde gestraft werden terwijl ze alleen maar wilden leren. Terwijl ze alleen maar een beetje begrip, liefde en erkenning wilden.

Wat bereik je met straffen?

Een overstuur kind die niks meer durft op te pakken, niks nieuws durft te proberen omdat hij niet weet of hij dan weer voor straf op de gang of in zijn kamer gezet wordt. Een kind die nooit een fout mag maken. Maken wij als volwassenen nooit een fout dan? Ik heb ook weleens een rotdag dat ik me gal wil spuwen en boos wil worden en dan ben ik 32 jaar. En geloof me..ik heb zat “fouten” gemaakt, moet ik daarvoor gestraft worden, moet ik dan voor straf naar mijn kamer of een tik op mijn vingers krijgen? NEE want ik leer er juist van. Waarom mag een kind dat niet dan? Als je je kind voor straf op de gang zet omdat hij boos is, vraag je jezelf dan weleens af, waarom hij boos is? Waarom hij tegendraads is? Misschien heeft hij ook wel een rotdag. Misschien is ie wel heel gevoelig voor alle drukte om zich heen, is er op school iets gebeurd?

Ik ben er klaar mee

Ik zeg je..ik ben zo klaar met deze harde en liefdeloze maatschappij en ik ga daar nu verandering in brengen. Kom op mama’s negeer die moederlijke instincten niet, ze zijn er niet voor niks! En dat wil niet zeggen dat je jezelf moet wegcijferen, helemaal niet. Want ik ben juist een voorstander van moeders die ook goed voor zichzelf zorgen. Geef je kind het voorbeeld dat je mag zijn wie je bent, dat je goed voor je zelf mag zorgen, dat ook jij weleens fouten maakt, maar dat dat niet erg is. En laat vooral zien wat liefde is! ♥

EN dit is geen verwijt naar jou of andere moeders toe hoor. Zeker niet. Denk je dat ik perfect ben of een perfecte moeder ben. Welnee joh…maar ik wil moeders wel bewust maken dat er hele andere manieren zijn om je kind op te voeden dan het inzetten van de “naughty chair”, de strafhoek of je baby in zijn eigen bed in slaap laten huilen.

Wil jij meehelpen deze harde maatschappij weer liefdevol te maken? Laten wij moeders samen het verschil maken en elkaar bewust maken van liefde en moederinstincten.

Probeer op je eigen gevoel te vertrouwen als het om je kind gaat! Probeer jezelf eens te verplaatsen in je baby of kind? Voel werkelijk eens hoe het is om zijn of haar schoenen te staan als je zo klein bent.

Help mee en deel dit met liefde voor alle moeders die zich misschien nu rot voelen omdat ze niet naar hun eigen gevoel hebben geluisterd. Of voor de kindjes die snakken naar meer liefde, geborgenheid en veiligheid.

Tagged: baby, bewust ouderschap, consultatiebureau, huilen, kinderen, liefde, maatschappij, moederinstincten, moeders, natuurlijk ouderschap, onvoorwaardelijk ouderschap, onvoorwaardelijke liefde, opgroeien, opvoeden, toekomst